Geliberaliseerde verhuur

Huurliberalisatie biedt de verhuurder meer mogelijkheden om de huurprijs en de huurverhoging van een woning te bepalen. Bij geliberaliseerde huurovereenkomsten gelden er bepaalde huurregels niet, zoals het puntenstelsel, de maximale huurprijsgrenzen en de maximale huurverhoging. Deze regeling geldt echter alleen voor zelfstandige woningen. Onder onzelfstandige woningen worden kamers, woonwagens en woonwagenstandplaatsen verstaan.

Daarnaast zijn er een aantal voorwaarden waaraan een woning moet voldoen voordat er sprake kan zijn van geliberaliseerde verhuur. Als eerste moet de huurprijs hoger zijn dan de geldende liberalisatiegrens. Ook bij huurcontracten die eerder zijn ingegaan moet de beginhuur hoger zijn dan de op dat moment geldende liberalisatiegrens.

Liberalisatiegrenzen voor alle woningen na 1994

Liberalisatiegrenzen voor alle woningen na 1994

Het huurcontract moet daarnaast zijn ingegaan op 1 juli 1994 of later. Voor huurcontracten van nieuwbouwwoningen die zijn ingegaan na 1 juli 1989 geldt dat deze ook geliberaliseerd zijn als de (kale) beginhuur destijds boven de huursubsidiegrens lag.

Verder is er geen sprake van geliberaliseerde verhuur in de volgende situaties:

  • de huurovereenkomst is ingegaan vóór 1 juli 1989, ongeacht de beginhuur of de huidige huurprijs;
  • de woning heeft een all in-huur. Bij all in-huur is het namelijk onduidelijk of de kale huur boven de liberalisatiegrens ligt.

Bezoek de site van de rijksoverheid voor meer informatie over de huurliberalisatie.